40

n. h. Splenios. Dicta, quod splenem auferat, sive scolopendrios, eo, quod folia ipsius scolopendrae animali sint similia. In petris humidis nascitur, nec caulem nec florem nec semen habet. Folia ipsius in superficio viridia sunt, subter rufa et lanosa. Splenem curat aceti polio, quo eiusdem folia decocta erunt, alia in vino cocta et trita cataplasmantur. Potio vini, in quo fuerit eadem herba decocta morbum regium (id est ictericon) curat, difficultatem urinae solvit, singultum cohibet, cauculos in vissica fricat. Haec si luna non videt vel die vel notte colletta cum splene mulae mulieribus ne concipiant alligatur.

<Herba Splenios splenem tollit, morbo regio, urinae difficultati, singultibus, cauculosis medetur, conceptum inhibet.>